ئاین

دوعاکردن لە نێوان گۆشەی لای یەمەن (الرُّكْنِ اليَمَانِي ) و بەردە ڕەشەکە

﴿ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ ﴾. سورة البقرة (٢٧٧)
واتە: خودایە . . . لە دونیاو دواڕۆژدا چاکەمان پێ ببەخشە و لە سزای ئاگر بمانپاریزە.

 

شورەی موسڵمان – گەڕانەو

پێشوو
ته‌کبیرکردن کاتێ دەگاتە گۆشە ڕەشەکە (ألرُّكنُ الأسوَد)
داهاتوو
دوعای وه‌ستان له‌سه‌ر (صه‌فا) و (مه‌روه‌)