ئاین

دوعای سواربوونی ووڵاغ یان ئامێری گواستنه‌وه

(( بِسْمِ اللهِ، الحَمْدُ للهِ  ﴿ سُبْحانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ  وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنقَلِبُونَ  ﴾ الحَمْدُ لِلَّـهِ، الحَمْدُ لِلَّـهِِ، الحَمْدُ لِلَّـهِِ، اللَّهُ أكبَرُ، اللَّهُ أكْبَرُ، اللَّهُ أكْبَرُ، سُبْحانَكَ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلمْتُ نَفْسِي، فَاغْفِرْ لِي، فَإِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أنْتَ)). (٢٤٧)

واتە: بەناوی خودا، سوپاس و ستایش بۆ خودا، پاکی و بێ گەردی بۆ ئەو خودایەی کە ئەوەی ژێربار خستوین و ئێمە هیچ دەستەڵاتمان بەسەریدا نی یە، وە ئێمە (لە ڕۆژی دوایی دا) بۆلای پەروەردگارمان دەگەرێینەوە، سوپاس و ستایش بۆ خودا، سوپاس و ستایش بۆ خودا، سوپاس و ستایش بۆ خودا، خودا لە هەموو گەورەترە، خودا لە هەموو گەورەترە، خودا لە هەموو گەورەترە، خودایە پاکی و بێ گەردی بۆتۆ، من ستەمم لە نەفسی خۆم کردووەو لێم خۆش بە، چونکە کەس بۆی نی یە لە گوناه خۆش بێ جگە لەتۆ.

شورەی موسڵمان – گەڕانەوە

پێشوو
نزاو پاڕانه‌وه‌ی ترسان له‌ هاوبه‌ش دانان بۆ خوا (ألشِّرْك)
داهاتوو
دوعای سەفەرو گەشت کردن