ئاین

دوعا بۆ ئه‌و که‌سه‌ی که‌ پێت ده‌ڵێ من له‌به‌ر خوا تۆم خۆش ده‌وێ (إنِّي أُحِبُّكَ فِي اللَّـهِ)

(( أحَبَّكَ الَّذِي أحْبَبْتَنِي لَهُ )). (٢٤١)

واتە: ئەو خودایە تۆی خۆش بوێ کە تۆ لەبەر ئەو منت خۆش دەوێ.

 

شورەی موسڵمان – گەڕانەوە

پێشوو
ئه‌و زیکره‌ی که‌ خوا مرۆڤی پێ له‌ (ده‌ججال) ده‌پارێزێ
داهاتوو
دوعا بۆ که‌سێک پاره‌و سامانی خسته‌ ڕووت