ئاین

زیکرەکانی کاتی خەوتن

١ ـ (( يَجْمَعُ كَفَّيْهِ ثُمَّ يَنْفُثُ فيهمَا فيَقْرأ فِيْهمَا:
بِسمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ  ﴿ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ  اللَّهُ الصَّمَدُ  لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ  وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ  ﴾. (١١٨)
بِسمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ  ﴿ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ  مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ  وَمِنْ شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ  وَمِنْ شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ  وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسد  ﴾. (١١٩)

بِسمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ  ﴿ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ  مَلِكِ النَّاسِ  إِلَهِ النَّاسِ  مِن شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ  الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ  مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ  ﴾. (١٢٠)
ثُمَّ يَمْسَحُ بهِمَا مَا اسْتَطَاعَ مِنْ جَسَدِهِ؛ يَبْدأُ بِهِـمَا عَلَى رَأسِهِ وَوَجْهِهِ وَمَا أقْبَلَ مِنْ جَسَدِهِ )) (١٢١)

ـ واتە: (( سوننەتە ئینسان لەکاتی خەوتن لەسەر جێگەی ڕاکشێ، هەر دوو دەستەکانی وێک بێنێتەوە وەکو مشتێکی لێ بکاو فوویان پێدا بکاو ئەو سورەتانەی سەرەوە ( ألمعوذات )ی تێدا بخوێنێتەوە ( سێ جار )، پاشان دەستەکانی بەسەر دەم و چاوی و لەشیدا دەهێنێت، وە لەسەرو دەم و چاوی و پێشەوەی لە شی یەوە دەست پێ بکات )).

٢ ـ أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ  ﴿ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الـْحَيُّ الْقَيُّومُ لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌ لَهُ مَا فِي السَّمَوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَاءَ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ وَلَا يَئُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ ﴾. “سورة البقرة، آية ٢٥٥ من قرأها إذى أوى إلى فراشه فإنه لن يزال عليه من الله حافظ ولا يقربه شيطان حتى يصبح”. (١٢٢)
ـ ئەگەر چویتە سەر جێگەکەت ئایەتی ( ٢٥٥ ) لە سورەتی ( ألبقرة ) واتە: ( آيةُ الكُرسيّ ) بخوێنە، چونکە پارێزەرێکت لەلایەن خوداوە لەگەڵدا دەبێت و شەیتان نزیکت ناکەوێتەوە تا بەیانی.

٣ ـ أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ  ﴿ آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَالـْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الـْمَصِيرُ  لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِنْ نَسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنَا رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا أَنْتَ مَوْلَانَا فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ﴾. “سورة البقرة، آية ٢٨٥ ـ ٢٨٦”. من قرأهما في ليلة كفتاه (١٢٣)
ـ هەر کەسێک دوو ئایەتی کۆتایی سورەتی ( ألبقرة ) واتە: ( ٢٨٥ و ٢٨٦ ) بخوێنێ لە شەودا، دەبێتە پاراستن بۆی و بەسیەتی.

٤ ـ ((باسْمِكَ* رَبِّي وَضَعْتُ جَنْبِي، وَبِكَ أرْفَعُهُ، فَإنْ أمْسَكْتَ نَفْسِي فَارْحَمْهَا، وإنْ أرْسَلْتَهَا فاحْفَظْهَا، بِمَا تَحْفَظُ بِهِ عِبَادَكَ الصَّالِحينَ)) (١٢٤)
* ((إذا قام أحدكم عن فراشه، ثم رجع إليه، فلينفضه بصنفة إزاره ثلاث مرات؛ فإنه لا يدري ما خلفه عليه بعده، وإذا اضطجع؛ فليقل: …)) ألحديث.
ئەگەر لەسەر جێگەکەت هەستایت و گەڕایتەووە سەەری، سێ جار بە لوێچێکی کراسەکەت جێگەکەت بتەکێنەو ( بِسمِ اللهِ ) بکە، چونکە تۆ نازانی دوای خۆت چی تێ چووە ( لە زیندەوەرو شتی زیان بەخشن ). وە کە ڕاکشایت ( ئەوەی سەرەوە بڵێ: باسْمِكَ رَبِّي وَضَعْتُ جَنْبِي …… ). واتە: بەناوی تۆ ئەی پەروەردگار تەنیشتم داناو بەناوی تۆوە بەرزی دەکەمەوە، ئەگەر گیانی منت کێشاو بۆخۆت بردەوە، ڕەحمم پێ بکە، وە ئەگەر ناردتەوە و ئازادت کرد ئەوا بیپارێزە بەوەی کە بەندە چاکەکانی خۆتی پێ دەپارێزی.

٥ ـ ((اللَّهُمَّ إنَّكَ خَلَقْتَ نَفْسِي وأَنْتَ تَوَفَّاهَا، لَكَ مَمَاتُهَا وَمَـحْيَاهَا، إنْ أحْيَيْتَها فَاحْفَظْها، وَإنْ أمَتَّهَا فَاغْفِرْ لَهَا، اللَّهُمَّ إنِّي أسْألُكَ العَافِيةَ)). (١٢٥)
واتە: خودایە .. تۆ نەفسی منت بەدی هێناوەو هەر تۆش دەیمرێنی، مردن و ژین هەر بەدەست تۆیە، ئەگەر دەیژیێنی بیپارێزەو ئاگاداری بە، ئەگەر مراندت لێی خۆش بە، خودایە .. داوای داوای پارێزراوی و لەش ساغیت لێ دەکەم.

٦ ـ ((أللَّهُمَّ قِنِي عَذَابَكَ، يَوْمَ تَبْعَثُ عِبَادَكَ))*. (١٢٦)
* ( كان النبي  إذا أراد أن يرقد، وضع يده اليمنى تحت خده، ثم يقول: …. ) ألحديث.
واتە: پێغەمبەر  ئەگەر بیویستایە بخەوێت دەستی ڕاستی دەخستە ژێر ڕوومەتی و دەیفەرموو ((أللَّهُمَّ قِنِي عَذَابَكَ، يَوْمَ تَبْعَثُ عِبَادَكَ)). واتە: خودایە .. بمپارێزە لە سزاکەت لەو ڕۆژەدا کە بەندەکانت زیندوو دەکەیتەوە

٧ ـ ((بِاسْمِكَ اللَّهُمَّ أمُوتُ وَأحْيَا)). (١٢٧)
واتە: بە ناوی تۆوە خودایە دەمرم و دەژیم

٨ ـ ((سُبْحَانَ اللَّهِ (ثَلاثاً وثَلاثِينَ) وَالـحَمْدُ للَّهِ (ثَلاثاً وَثَلاثينَ) وَاللَّهُ أكْبَرُ (أرْبَعاً وَثَلاثينَ))*. (١٢٨)
* والحديث بتمامه، هو قول علي : أن فاطمة  أتت النبي  تسأله خادماً، فلم تجده ووجدت عائشة فأخبرتها.
قال علي : فجاءنا النبي  وقد أخذنا مضاجعنا، فقال: ((ألا أدلكما على ما هو خير لكما من خادم؟! إذا أويتما إلى فراشكما، فسبحا ثلاثاً وثلاثين، واحمدا ثلاثاً وثلاثين، وكبِّرا أربعاً وثلاثين؛ فإنه خير لكما من خادم)).
((ئایا شتێکتان‌ پێ بڵێم کە چاکتر بێت بۆ هەردووکتان لە خزمەتکارێک؟! ئەگەر چوونە سەر جێگە (٣٣) جار سُبْحَانَ اللَّهِ و (٣٣) جار الـحَمْدُ للَّهِ و (٣٤) جار اللَّهُ أكْبَرُ بکەن ئەوە چاکترە بۆ ئێوە لە خزمەتکار))*.
* پێغەمبەری خودا  ئەوەی بە ئیمامی علي و فاطمەی کچی فەرموو کاتێک داوای خزمەتکارێکیان لێ کرد کە بۆیان بگرێ.
٩ ـ ((اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَـوَاتِ السَّبْعِ، ورَبَّ الأرْضِ، ورَبَّ العَرْشِ العَظِيمِ، رَبَّنَا ورَبَّ كُلِّ شَيءٍ، فالِقَ الحَبِّ والنَّوَى، وَمُنْزِلَ التَّوْرَاةِ والإنْجِيلِ والفُرْقَانِ، أعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ كُلِّ شَيءٍ أنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيتهِ، اللَّهُمَّ أنْتَ الأوَّلُ فَلَيْسَ قَبْلَكَ شَيءٌ، وأنْتَ الآخِرُ فَلَيْسَ بَعْدَكَ شَيءٌ، وأنْتَ الظَّاهِرُ فَلَيْسَ فَوْقَكَ شَيءٌ، وأنْتَ البَاطِنُ فَلَيْسَ دُونَكَ شَيءٌ، اقْضِ عَنَّا الدَّيْنَ، وَأَغْنِنَا مِنَ الفَقْرِ)) (١٢٩)
واتە: ئەی خودای پەروەردگاری حەوت ئاسمانەکان و پەروەردگاری عەرشی مەزن، پەروەردگاری ئێمەو پەروەردگاری هەموو شتێک، پشکوێنەری تۆو و ناوکەکان، دابەزێنەری تەورات و ئینجیل و قورئان، پەنات پێ دەگرم لە زیانی هەر شتێک کە جڵەوو دەستەڵاتی بەدەست تۆیە، خودایە .. هەر تۆ یەکەمینیت هیچ شتێکت لە پێشتەوە نی یەو هەر تۆش دوایەمینی و هیچ شتێک لە دوای تۆوە نی یە، هەر تۆ باڵادەستیت، هیچ شتێک لە سەرووی تۆوە نی یە، هەر تۆ پەنهان و ئاگاداری نهێنیەکانی خەڵکیت هیچ لە تۆ شاراوە نی یە، قەرزاریمان لەسەر هەڵگرەو لەدەست هەژاری ڕزگارمان بکە.

١٠ ـ ((الحَـمْدُ للَّهِ الَّذِي أطْعَمَنَا وسَقَانَا، وكَفَانَا، وآوَانا؛ فَكَمْ مِمَّنْ لا كَافِيَ لَهُ وَلا مُؤْوِيَ)). (١٣٠)
واتە: سوپاس بۆ ئەو خودایەی کە تێری کردین و تێرئاوی کردین و بێنیازی کردین و داڵدەو پەنای داین، ئاخۆ چەندەها کەس هەبێت بێ خواردن و خۆراک و بێ پشت و پەنان.

١١ ـ ((اللَّهُمَّ عَالِـمَ الغَيْبِ والشَّهَادَةِ، فَاطِرَ السَّمَـوَاتِ والأرْضِ، رَبَّ كُلِّ شَيءٍ ومَلَيْكَهُ، أشْهَدُ أنْ لا إلَهَ إلاَّ أنْتَ، أعُوْذُ بِكَ مِنْ شَرِّ نَفْسِي، ومِنْ شَرِّ الشَّيْطَانِ وَشِرْكِهِ، وأنْ أقْتَرِفَ عَلَى نَفْسِي سُوءاً، أوْ أَجُرَّهُ إلَى مُسْلِمٍ)). (١٣١)
واتە: ئەی خودای زانا بە شاراوەکان و ئاشکراکان، بەدی هێنەری ئاسمانەکان و زەوی، پەروەردگارو خاوەنی هەموو شتێک، شایەتی دەدەم کە هیچ پەرستراوێک نی یە بە هەق جگە لە تۆ، پەنا دەگرم بەتۆ لە خراپەی نەفسی خۆم و لە شەڕو خراپەو هاوبەش دانانی شەیتان، وە لەوەی کە نەفسم تووشی خراپەیەک بکەم یان خراپەیەک بدەم بەسەر موسوڵمانێکدا.

١٢ ـ يَقْرَاُ:  ﴿ ألــــم … تَنْزِيلُ …﴾. سُورَةُ السَّجْدَةِ. و  ﴿ تَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ﴾. سُورَةُ الـمُلْك. (١٣٢)
واتە: خوێندنی سورەتی ( ألسَّجْدة ) و سورەتی ( ألْمُلْك ).

١٣ ـ ((اللَّهُمَّ أسْلَمْتُ نَفْسِي إلَيْكَ، وَفَوَّضْتُ أمْرِي إلَيْكَ، وَوَجَّهْتُ وَجْهِي إلَيْكَ، وألـْجَأتُ ظَهْرِي إلَيْكَ، رَغْبَةً ورَهْبَةً إلَيْكَ، لاَ مَلْجَأ وَلا مَنْجَا مِنْكَ إلاَّ إلَيْكَ، آمَنْتُ بِكِتَابِكَ الَّذِي أنْزَلْتَ، وَبِنَبيِّكَ الَّذِي أرْسَلْتَ))*. (١٣٣)
* ((إذا أَخَذْتَ مَضْجَعَكَ فَتَوَضَّأْ وُضُوءَكَ لِلصَّلاةِ، ثُمَّ اضْطَجِعْ عَلَى شِقِّكَ الأيْمَنِ، ثُمَّ قُلْ:…)) ألحديث. قَالَ  لِمَنْ قَالَ ذَلِكَ: ” فَإِنْ مُتَّ مِنْ لَيْلَتِكَ مُتَّ عَلَى الْفِطْرَةِ”
واتە: ((کاتێ ویستت بچیتە سەر جێگە دەست نوێژبگرە وەک چۆن دەست نوێژ دەگریت بۆ نوێژ، پاشان لەسەر لای ڕاست ڕاکشێ، پاشان بڵێ: خودایە .. من خۆم تەسلیم و ڕادەستی تۆ کرد و کاروباری خۆم بەتۆ سپاردو پشت و پەنام بەست بەتۆ، بە ئومێدی (بەزەیی تۆ) و ترسان (لە سزای تۆ)، هیچ پەناو داڵدەیەک نی یە مەگەر بەرەو لای تۆ نەبێت، باوەڕم هەیە بەو قورئانەی کە داتبەزاندووەو بەو پێغەمبەرەش کە ڕەوانەت کردووە)). پێغەمبەر  فەرموویەتی: ئەگەر لەو شەوەتدا بمریت لەسەر سروستی پاک دەمریت.

 

هەروەها بخوێنەوەبڵاوکردنه‌وه‌ی سه‌لام (إفشاء السلام)

شورەی موسڵمان – گەڕانەوە

پێشوو
زیکرەکانی بەیانیان و ئێواران
داهاتوو
دوعای وەرگەڕان لەسەر جێگە لە شەودا/لە بارێکەوە بۆ بارێک